Program Monitoringu i Wsparcia Dostępu do Procedury Uchodźczej (AMAS) realizowany przez Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć we współpracy z UNHCR w roku 2007 koncentrował się na badaniach monitoringowych i szkoleniach. Badanie zagadnień odnoszących się do kwestii dostępu do procedury uchodźczej ujawniło szereg słabości systemu, mogących mieć negatywny wpływ na dostępność procedury uchodźczej zwłaszcza w sytuacjach granicznych. W związku z tym program obok prowadzonego regularnie monitoringu objął również organizację trzech szkoleń dla funkcjonariuszy Straży Granicznej, w celu podniesienia ich kompetencji odnośnie postępowania z cudzoziemcami poszukującymi ochrony jak i cudzoziemcami z grup szczególnej troski. Przeprowadzony monitoring obok zgromadzenia danych statystycznych oraz informacji na temat stosowanych procedur i traktowania cudzoziemców poszukujących ochrony, miał na celu również zainicjowanie bliższego, roboczego kontaktu pomiędzy organizacjami pozarządowymi a Strażą Graniczną, promując współpracę w kluczowych kwestiach mających znaczenie dla ochrony.
Program miał na celu kompleksowy monitoring zarówno w celu ujawnienia najważniejszych trendów, praktyk, potencjalnych luk w ochronie i braków, jak i identyfikację najlepszych praktyk, oraz ich promowanie.
Program zwraca uwagę na marginalizowanie kwestii status uchodźcy podczas zarządzania granicą, wskazując na priorytetową rolę odgrywana przez Straż Graniczną w procedurze uchodźczej. Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć uznaje w związku z tym dalszą współpracę ze Strażą Graniczną jako kwestię priorytetową. W kolejnych latach podejmowane będą również dalsze inicjatywy monitoringowe.
Program AMAS obejmował przeprowadzenie serii comiesięcznych wizyt monitoringowych w wybranych lokalizacjach istotnych ze względu na dostęp do procedury uchodźczej. Monitoring miał objąć w założeniach: przejście graniczne w Bezledach, przejście graniczne w Terespolu, w Medyce oraz Port Lotniczy Okęcie.
Po wstępnej serii wizyt zrezygnowano z dalszego monitoringu w Bezledach, ze względu na brak odnotowanych przypadków cudzoziemców składających wnioski o status uchodźcy, czy choćby deklarujących chęć ubiegania się w Polsce o status uchodźcy bądź inne formy ochrony. Pozostałe lokalizacje były monitorowane zgodnie z założonym planem, od kwietnia do listopada 2007 r.
Tak duża liczba wizytacji w tych samych lokalizacjach miała posłużyć zgromadzeniu danych porównawczych, zarówno o charakterze statystycznym jak i merytorycznych ocen i uwag co do funkcjonowania badanych przejść granicznych i powiązanych izb zatrzymań oraz aresztów deportacyjnych. Tak obszerny materiał pozwolił z kolei na dokonanie kompleksowej ewaluacji sytuacji granicznych determinujących dostęp do procedury uchodźczej oraz sformułowanie rekomendacji odnoszących się do przyszłego ukształtowania systemu uchodźczego w tym względzie.
Program miał na celu kompleksowy monitoring zarówno w celu ujawnienia najważniejszych trendów, praktyk, potencjalnych luk w ochronie i braków, jak i identyfikację najlepszych praktyk, oraz ich promowanie.
Program zwraca uwagę na marginalizowanie kwestii status uchodźcy podczas zarządzania granicą, wskazując na priorytetową rolę odgrywana przez Straż Graniczną w procedurze uchodźczej. Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć uznaje w związku z tym dalszą współpracę ze Strażą Graniczną jako kwestię priorytetową. W kolejnych latach podejmowane będą również dalsze inicjatywy monitoringowe.
Program AMAS obejmował przeprowadzenie serii comiesięcznych wizyt monitoringowych w wybranych lokalizacjach istotnych ze względu na dostęp do procedury uchodźczej. Monitoring miał objąć w założeniach: przejście graniczne w Bezledach, przejście graniczne w Terespolu, w Medyce oraz Port Lotniczy Okęcie.
Po wstępnej serii wizyt zrezygnowano z dalszego monitoringu w Bezledach, ze względu na brak odnotowanych przypadków cudzoziemców składających wnioski o status uchodźcy, czy choćby deklarujących chęć ubiegania się w Polsce o status uchodźcy bądź inne formy ochrony. Pozostałe lokalizacje były monitorowane zgodnie z założonym planem, od kwietnia do listopada 2007 r.
Tak duża liczba wizytacji w tych samych lokalizacjach miała posłużyć zgromadzeniu danych porównawczych, zarówno o charakterze statystycznym jak i merytorycznych ocen i uwag co do funkcjonowania badanych przejść granicznych i powiązanych izb zatrzymań oraz aresztów deportacyjnych. Tak obszerny materiał pozwolił z kolei na dokonanie kompleksowej ewaluacji sytuacji granicznych determinujących dostęp do procedury uchodźczej oraz sformułowanie rekomendacji odnoszących się do przyszłego ukształtowania systemu uchodźczego w tym względzie.
Program Monitoringu i Wsparcia Dostępu do Procedury Uchodźczej (AMAS) 2007
